مشخصات گياهشناسي

انار Punica Granatum درختچه‌اي است خزان‌دار که البته در نواحي گرم و مرطوب با زمستانهاي معتدل هميشه سبز است و حداکثر ارتفاع آن به 6 متر هم مي‌رسد. لازمه ميوه‌دهي در انار تابستانهاي گرم و پاييز طولاني و خشک است. پايه کروموزومي انار 8=x و تعدادکروزوم آن 16 است. انار گياهي است يکپايه و گرده ها ، مادگي خود را به راحتي بارور مي‌کنند. البته گرده افشاني بين گلها توسط باد و حشرات نيز ميسر است. گلها بعد از 3 يا 4 سالگي درختچه روي سيخکها ظاهر مي‌شوند. داراي دمگل کوتاه به رنگهاي سرخ ، زرد و يا سفيد با پهناي 2 سانتيمتر مي‌باشند.
گلهاي انار داراي 4 تا 8 کاسبرگ چرمي که در بالاي ميوه قرار دارد و تعداد زيادي پرچم با تخمدان تحتاني يا نيمه تحتاني است. کاسه گل ارغواني رنگ و پاياست و گلبرگها مچاله هستند. ميوه انار سته داراي پوست چرمي است. تقريبا کروي شکل به همراه کنجهاي فراوان است. برگهاي آن ساده ، کامل و بدون استيپول است طرز قرار گرفتن برگها بر روي شاخه متفاوت است و به سه فرم متقابل ، منفرد و فراهم مشاهده مي‌شوند. شاخه‌ها کوچک ، زاويه‌دار ، خاردار بدون کرک با پوست سفيد رنگ تا خاکستري ، شکل مختص به خود را دارا هستند. عمق ريشه‌هاي انار زياد است و با گسترش عمودي 1.5 متر گسترش افقي 2.5 تا 3 متر مي‌باشد.

موطن انار

انار داراي سابقه کشت طولاني است. بر اساس شواهد تاريخي موجود سابقه کشت آن به 2500 سال قبل از ميلاد مسيح باز مي‌گردد. موطن اصلي آن خاور نزديک بويژه ايران معرفي شده است. در حال حاضر مناطق کشت اين ميوه محدود مي‌باشد. در آسيا ، ايران ، افغانستان و ازبکستان ، در اروپا ، اسپانيا و در افريقا ، در کناره‌هاي شمالي آن (سواحل جنوبي مديترانه) مورد کشت و کار قرار دارد و در بقيه نقاط دنيا در صورت کشت ، مساحت زير کشت آن محدود و ناچيز است. نوع ترش مزه انار به صورت وحشي در جنگلهاي شمالي ايران به صورت خودرو ديده مي‌شود.

پوست انار

در ساختمان پوست ريشه انار به ترتيب قسمتهاي زير ملاحظه مي‌گردد. سوبر ، پارانشيم پوستي با کريستالهاي اکسالات ، ليبر که ساختمان مشخص دارد و دسته‌هاي بافت ليبري بوسيله اشعه مرکزي که از يک تا دو رديف سلول تشکيل شده‌اند از يکديگر جدا مي‌شوند. در زير ميکروسکوپ بافت ليبري داراي خطوط موازي خاکستري رنگي است که بوسيله خطوط روشن‌تري از يکديگر جدا شده‌اند. خطوط خاکستري رنگ عبارتند از سلولهايي که داراي ماکلهاي اکسالات کلسيم مي‌باشند و دسته‌هاي روشن‌تر از لوله‌هاي غربالي و سلولهاي پارانشيمي آميدن‌دار تشکيل شده‌اند.
علاوه بر اين در دسته‌هاي ليبري تعداد کمي سلولهاي درشت اسکروز وجود دارند که همگي داراي ديواره ضخيم بوده و بطور نامنظم در قسمت ليبري پراکنده شده‌اند. ساختمان پوست‌هاي ساقه انار باهم مشابه است ولي نوک دسته‌هاي ليبري در پوست ساقه پهن‌تر از پوست ريشه است و اشعه مرکزي نيز در طرف قسمت خارجي پوست پهن‌تر نشده‌اند. در ميان تقلبات پوست انار مي‌توان از تقلب پوستهاي Buis نام برد. اين پوستها در زير ميکروسکوپ داراي رديفهاي کريستال و همچنين سلول اسکلروز نيستند

نوشته شده توسط: فاطمه

The sunflower is an annual plant native to the Americas in the family Asteraceae, with a large flowering head (inflorescence). The stem of the flower can grow as high as 3 metres tall, with the flower head reaching up to 35 cm in diameter with the "large" seeds. The term "sunflower" is also used to refer to all plants of the genus Helianthus, many of which are perennial plants.

نوشته شده توسط: فاطمه

نوشته شده توسط: فاطمه

خصوصيات گياهي: آفتابگردان با نام علمي Helianthus annuus L . گياهي است يکساله از تيره مرکبه Compositae که بصورت بوته اي استوار رشد مي کند . طول دوره رشد آفتابگردان بسته به رقم و کليه عوامل محيطي از 90 تا 150 روز مي باشد .
آفتابگردان ريشه مستقيم و توسعه يافته اي دارد که پتانسيل نفوذ آن در خاک به سه متر مي رسد .
پهنک برگهاي که در معرض نور است همراه با خورشيد تغيير جهت داده و همواره به حالت تقريباً عمود بر اشعه آفتاب قرار مي گيرد . پهنک برگ هنگام صبح بسوي شرق ،‌هنگام غروب بطرف غرب و ظهر رو به بالا مي باشد .
گل آذين آفتابگردان طبق يا کپه اي است .
لقاح به دليل اينکه پرچمها زودتر بلوغ مي يابد غالباً از نوع دگرگشني است .
ميوه آفتابگردان نوعي فندقه است که در اينجا با دانه مترادف گرفته مي شود .
رنگ دانه از سفيد تا سياه با خاکستري خط دار و بسته به رقم تغيير مي کند .
هر چه درصد وزني پوسته کمتر باشد درصد وزني روغن بيشتر خواهد بود .
سازگاري: آفتابگردان از نظر عکس العمل نسبت به طول روز بي تفاوت بشمار مي رود ولي به نور فراوان نياز دارد .
آفتابگردان ريشه توسعه يافته اي دارد که گياه را به خشکي مقاوم مي سازد ، مشروط بر آنکه خاک عميق بوده و تراکم و ساختمان خاک محدود کننده رشد ريشه نباشد .
آفتابگردان به شوري خاک نسبتاً مقاوم است و در محدوده اي از اسيديتيه خنثي رشد خوبي دارد .
تناوب زراعي:موقعيت آفتابگردان در تناوب زراعي مشابه ذرت است و معمولاً بعد از بقولات علوفه اي بعنوان اولين يا دومين محصول وجيني کاشته مي شود ، در صورت وجود و گسترش بيماريهاي ريشه اي نبايستي با گياهاني مانند نخود ، چغندر قند و سيب زميني که بيماريهاي ريشه اي مشابه دارد در تناوب قرار گيرد . مثالهايي از تناوب آن در شرايط آبياري بشرح زير است .

نوشته شده توسط: فاطمه

			محققان آمريکايي کشف کردند که جمعيت "آزتک" ساکن آمريکاي جنوبي در حدود 4000هزار سال پيش به فرايند کاشت و پرورش گياه آفتاب گردان دست يافته بودند. محققان دانشگاه سينسيناتي در فلوريدا موفق شدند تاريخ اولين کشت گياه آفتاب گردان در مکزيک را 4000 هزار سال قبل تعيين کنند. نتايج اين تحقيقات که در مجله "ژورنال بين المللي علوم گياهي" منتشر شده است تائيد مي کند که استفاده از اين گياه مربوط به قبل از فتح مکزيک به دست اسپانيايي ها آغاز شده است. اين محققان با جمع آوري اطلاعات مربوط به باستان شناسي، زبانشناسي و نژاد نگاري در مکزيک دريافتند که گياه آفتاب گردان از دو هزار 600 قبل از ميلاد به وسيله جمعيتهاي آزتک در مکزيک توسعه يافته و تا هزاره اول قبل از ميلاد به مناطق السالوادور رسيده است. اين محققان دانه هاي آفتاب گرداني که مربوط به دو هزار و 600 پيش از ميلاد است را در منطقه "سن آندرس" مکزيک يافته اند که نشان مي دهد مي دهد اين گياه از زمان حضور اقوام آزتک توليد مي شده اند.

نوشته شده توسط: فاطمه

Sugar cane is the source of sugar in all tropical and subtropical countries of the world. Estimates for 1966 and 1967 indicate world production of cane sugar was between 40 and 41 million tons. Production in the United States, excluding Puerto Rico, averaged 2,550,000 tons during those years - from 592,000 acres of cane in Hawaii, Florida and Louisiana. Sugar production in Puerto Rico averaged 850,000 tons for the two years.

Several species of Saccharum are found in Southeast Asia and neighboring islands, and from these cultivated cane probably originated. The sweet juice and crystallized sugar were known in China and India some 2500 years ago. Sugar cane reached the Mediterranean countries in the eighth century A.D., and reached the Americas in early colonial times.

The cane plant is a coarse growing member of the grass family with juice or sap high in sugar content. It is tender to cold, the tops being killed by temperatures a little below freezing. In continental United States, where freezing may occur during the winter, it is mainly planted in late summer or early fall and harvested a year later. In tropical countries it may be planted at almost any time of the year since the plant does not have a rest period. The season of active growth in continental United States is 7 to 8 months while in tropical countries growth is near continuous until harvest. This results in heavier yields of cane and sugar under tropical conditions. For example, yields of cane and sugar per acre in Hawaii, where the cane is grown for about 2 years before harvesting, are from 3 to 4 times vields in Louisiana and Florida from one season"s growth.

Sugar cane plants are propagated by planting sections of the stem. The mature stems may vary from 4 to 12 feet or more ill height, and in commercial varieties are from 0.75 to 2 inches in diameter. The stem has joints or nodes as in other grasses. These range from 4 to 10 inches apart along the above-ground section of the stem. At each node a broad leaf rises which consists of a sheaf or base and the leaf blade. The sheaf is attached to the stem at the node and at that point entirely surrounds the stem with edges overlapping. The sheath from one node encircles the stem up to the next node above and may overlap the base of the leaf on the next higher node. The leaf blade is very long and narrow, varying in width from 1 to 3 inches and up to 5 feet or more in length. Also, at each node along the stem is a bud, protected under the leaf sheath. When stem sections are planted by laying them horizontally and covering with soil a new stem grows from the bud, and roots grow from the base of the new stem. The stem branches below ground so several may rise as a clump from the growth of the bud at a node.

In planting cane fields, mature cane stalks are cut into sections and laid horizontally in furrows. In continental United States sections with several nodes are laid while in tropical countries sections with 2 or 3 nodes are commonly used - since temperatures for growth are more favorable. Usually only one node on a stem piece develops. a new plant because of polarity along the stem piece.

Planting is in rows about 6 feet apart to make possible cultivation and use of herbicides for early weed control. As plants become tall lower leaves along the stems are sbaded and die. These ultimately drop off, so only leaves toward the top remain green and active. Between the nodes the stems have a hard, thin, outer tissue or rind and a softer center. The high-sugar-containing juice is in this center. More than one crop is harvested from a planting. After the first crop is removed two or more so-called stubble crops are obtained. These result from growth of new stalks from the bases of stalks cut near the ground level in harvesting.

Harvesting

Harvesting of cane in Hawaii and Louisiana is highly mechanized. Machines top the canes at a uniform height, cut them off at ground level, and deposit them in rows. In Florida, cane is mainly cut by hand. Leaves .and trash are burned from the cane in the rows by use of flame thrower type machines. An alternate method is to burn the leaves from the standing cane, after which it is cut and taken directly to the mill. Delay between cutting and milling in either case should be as short as possible since delay results in loss of sugar content. Machines are under development that will cut, clean and load the cane so it can be taken directly to the mill.

In continental United States, where winter freezing is a hazard, cane harvest must start earlier than is desirable for maximum yields. When plants are killed by freezing sugar loss occurs rapidly. While such plants are suitable for sugar extraction if harvested promptly after freezing, this may not be possible when large acreages are involved. In non-mechanized areas cane is still cut and the leaves stripped off by using cane knives. This is arduous and time consuming work.

نوشته شده توسط: فاطمه

نوشته شده توسط: فاطمه

نوشته شده توسط: فاطمه

     قبل از معرفي کودهاي شيميايي، استفاده از بقولات در تناوب براي بهبود حاصلخيزي خاک به عنوان يک شيوه مهم و رايج مديريتي به شمار مي آمد. به منظور افزايش ازت و در نتيجه بهبود حاصلخيزي خاک، از دو نوع بقولات استفاده مي شد. در بقولات يکساله دانه اي و بقولات علوفه اي چند ساله به عنوان کود سبز.

     آنچه که اجراي تناوب زراعي را در حال حاضر پيچيده مي سازد وجود برخي عوامل اقتصادي است که مزاياي بيولوژيک اين شيوه مديريتي را تحت الشعاع قرار مي دهند، يقيناً هيچ کشاورزي راضي به جاي گزين کردن محصولات پر بازده خود مثل غلات با ديگر گياهان به نسبت کم بازده نيست. البته در نظام هايي که تناوب اجرا مي شود در مقايسه با نظام هاي تک کشتي حتّي اگر کود ازت در آن ها به اندازه کافي مصرف شده باشد. عملکرد محصولات غالباً 10 تا 40 درصد بيشتر است.

     حاصلخيزي پايدار خاک به مفهوم قابل دسترس بودن دائمي عناصر غذايي براي گياه است. حاصلخيزي پايدار هنگامي تحقق مي يابد که تمامي عناصر غذايي جذب شده توسط گياهان به خاک برگردد به طوري که اين عناصر بتوانند مجدداً مورد استفاده اين گياهان قرار گيرند در چنين وضعيتي است که چرخه عناصر غذايي شکل مي گيرد. تناوب اساسي نظام هاي طبيعي و زراعي در آن است که در نظام هاي زراعي مقدار نسبتاً زيادي از عناصر غذايي از طريق برداشت محصول از سيستم خارج مي شود. بنابراين در صورت استفاده مداوم از نظام هاي مذکور لازم است. که عناصر غذايي مصرف شده در آن ها به طريقي جاي گزين شوند. در سيستمهاي فعلي چرخه عناصر غذايي به طور کامل بسته نمي شوند، زيرا اين عناصر دائماً به چرخه ياد شده اضافه شده و يا از آن خارج مي شوند. به حداقل رساندن تلفات حاصل خيزي خاک در نظام هاي کشاورزي پايدار است.

نوشته شده توسط: فاطمه

نوشته شده توسط: فاطمه

              بيلر يا ماشين پرس علوفه

بيلرهاي ادواتي هستند نيمه هيدروليک که مورد استفاده فراواني در زراعت علوفه دارند. بيلرها بسته به اينکه علوفه بسته بندي شده را با تراکم کم يا متوسط يا زياد پرس نمايند به سه دسته تقسيم مي شوند. با تراکم کم 50 تا 100 کيلوگرم در متر مکعب با تراکم متوسط 100 تا 150 کيلوگرم در متر مکعب با تراکم زياد از 150 کيلوگرم درمتر مکعب به بالا البته ماشينهاي پرس علوفه با تراکم کم و متوسط در واقع يک دستگاه هستند که با يک دستگاه تنظيم علوفه را با تراکم کم و يا متوسط بسته بندي مي کنند. قسمت پرس کننده بيلرها معمولاً از يک جعبه فولادي با عرض و ارتفاع 40 در 50 سانتيمتر و طول 2 تا 3 مترتشکيل شده اند و يک پيستون در دقيقه 50 تا 90 بار در اين سيلندر رفت و آمد دارد و علوفه را بصورت مکعب مستطيل در مي آورد. اضافه علوفه توسط کاردهائي زده شده و بسته علوفه شکل کامل هندسي بخود مي گيرد. براي خنثي کردن ضربات پيستون از يک چرخ طيار استفاده مي شود که در دقيقه 350 تا 500 دور ميزند علوفه يا با نخ و يا با سيم بسته مي شود معمولاً علوفه اي را که با نخ بسته بندي مي شود دامپرورها بيشتر ترجيح مي دهند زيرا اگر چه بندرت ممکن است هنگام باز کردن بسته هاي علوفه قطعه اي از سيم داخل علوفه باقيمانده و دام آنرا خورده و دچار ناراحتي گردد. معمولاً دستگاه پرس علوفه هر ساعت 8 تا 10 تن علوفه تر را بسته بندي مي کند و اين بسته ها بين 15 تا 25 کيلوگرم وزن دارند.

نوشته شده توسط: فاطمه

نوشته شده توسط: فاطمه

چگونه در خانه گل کاري کنيم  

امروزه در منازل ، آپارتمانها ، رستورانها و موسسات مختلف ، نگهداري گل و گياه زينتي مورد توجه و خواست مردم است .

اغلب در گوشه و کنار سالن ها ، اطاقها ، دفاتر کار ، محلي براي نگهداري گلدان و يا گلهاي بريده در نظر گرفته ميشود .

عمومأ گلهاي بريده را در آب قرار ميدهند و گلدانهاي زينتي را روي ميز پذيرائي ، گوشه و کنار سالنها ، اطاقها و راهروها ميگذارند و با اين تزئينات منظرة جالبي به محل کار و زندگي خود مي دهند .

با وجودي که در نگهداري اين گلها دقت زياد ميشود معذالک بعد از چند روز يا چند هفته برگ گياهان زرد شده و گاهي خود گياه پژمرده ميشود و از بين ميرود .

مطالب و آگاهي هاي اين بخش علاقمندان به گياهان زينتي و گلها را از نکاتي آگاه ميسازد که دانستن آن براي سلامتي و شادابي گلهايشان ضرورت دارد .

در يک تعريف اجمالي فن گلکاري رشته اي از علم باغباني است که جنبه هاي عمل آوردن و پرورش گياهاني را که بنحوي از گل ، شکل عمومي گياه و يا ميوه آنها از نظر زينتي استفاده ميشود مورد بحث قرار ميدهد .

براي آشنائي خوانندگان با فن و هنر گلکاري مطالب علمي و عمومي را در دو قسمت جداگانه تحت عناوين : گلکاري عمومي و گلکاري خصوصي مورد بحث قرار ميدهيم .

گلکاري عمومي :

 از کليات بکار بردن اصول علمي و براي تربيت و پرورش گياهان سخن گفته ميشود .

اطلاعات عمومي در زمينه روشهاي کاشت و تکثير گياهان ، چگونگي و زمان کشت ، وسايل مورد نياز باغباني، سازگاري گياه با محيط ، شناسائي شرايط لازم محيط براي کاشت گياه از قبيل :

حرارت ، خاک ، هوا ، رطوبت ، مواد غذايي ، بيماريها و آفات گياهي و روش هاي کنترل و مبارزه با بيماريها و آفات از جمله مسائلي هستند که پرورش دهندة گل بايد از آنها مطلع باشد .

گلکاري خصوصي :

 در اين بخش درباره هرگياه زينتي يا گل مورد نظر از جنبه هاي بالا بطور جداگانه بحث ميکند و بعبارت ديگر در اين قسمت روش هاي بکار بردن مباني علمي و عملي در طرز کشت و پرورش گياهان و گلهاي مشخصي را مورد بحث قرار ميدهد .

موسسات و مراکز پرورش گل وگياه شامل سه دسته کلي ميشوند:

1 ـ موسسات توليدي گل و گياه :

اين موسسات هرکدام به وسائل تهيه گلها و گياهان خاصي که پرورش ميدهند مجهز هستند .

براي مثال :

يک موسسه فقط گل ارکيده عمل ميآورد يا موسسه اي گل ميخک تهيه مي کند .

در اين موسسات گلخانه ها داراي تجهيزات و وسعت زياد با دريچه هاي متعدد براي تهويه ميباشند .

در مرکز ديگري گياهان زينتي گرمسيري عمل مي آورند که داراي گلخانه هائي با حرارت و رطوبت زيادتريست .

همچنين گلخانه هائي براي پيش رس کردن پيازهاي گل ، تکثير نباتات زينتي و تهيه گل بريده از قبيل رز ، گلايل و ليس در اختيار دارند .

اين موسسات به زمين فراوان و آب کافي براي خزانه کاري احتياج دارند.

در اين مراکز کارشناسان کار آزموده و کارگران متخصص بدون مشورت مداوم با مدير مؤسسه کارهاي خود را انجام ميدهند يعني يکنفر کارگر قابل ميداند چه موقع نهال را بکارد ، چه وقت پيوند بزند ، خاک گلدانها را چه موقعي تعويض کند و آبپاشي را چه اندازه و در چه موقع انجام دهد .

2 ـ موسسات عمومي و شهري :

مثل شهرداريها که مسئول اداره پارکهاي عمومي ، ميدانها ، درختان خيابانها و بلوارها ، ساير مکانهاي شهري و عمومي مي باشند .

اين موسسات نيز بنوبه خود از امکانات ضروري براي تکثير و کشت و داشت گياهان و درختان زينتي استفاده مي نمايند .

3 ـ افراد علاقمند :

يا بعبارت ديگر آماتورها که در باغ ، باغچه يا محيط بسته خانه و آپارتمان خود گلها را ميکارند و نگاهداري ميکنند .

(نوشته:مهندس منوچهر کارگر)

نوشته شده توسط: فاطمه

                                                 ارکيده   

ارکيده ها با داشتن حدود 25 هزار گونه گياهي بزرگترين خانواده گياهان روي زمين را تشکيل مي دهند. در ين خانواده بزرگ هر ماه يک گونه جديد شناسيي و به جمعيت آن افزوده مي شود. ارکيده ها در آب و هوي مختلفي قادر به رشدند و از توندرا تا جنگل هي مناطق حاره زيستگاه آنها محسوب مي شود. تنها در بيابان هي سوزان و قطب هي يخ زده نمي توان از آنها سراغ گرفت. به همين دليل انتظار مي رود که ارکيده ها به عنوان گل هي آپارتماني بسيار انتخاب شوند. اما حقيقت چيز ديگري است. تا همين اواخر پرورش ارکيده در خانه بسيار مشکل بود. ريشه گونه هي مناطق معتدل بيد در خاکي باشد که قارچ هي مفيد در آن حضور داشته باشند تا بتواند مواد غذيي را جذب کند و در اختيار ريشه گياه قرار دهد. ارکيده هي مناطق گرمسيري به صورت درخت رشد مي کنند تا از رطوبت هوي ارتفاع بالاتر بهره گيرند و ريشه هيشان از هوموس خاک زير درختان استفاده کنند.

در ين بين ين ارکيده هي مناطق گرمسيري هستند که مي توان آنها را در اتاق پذيريي به گل نشاند، البته به شرطي که رطوبت بالا را بريشان مهيا کنيم. خوشبختانه امروزه گونه هي هيبريد زيادي قابل عرضه به دوستداران گل و گياه توليد شده اند که مي توانند خشکي داخل اتاق را تحمل کنند. بعضي از انواع گل هي ارکيده که به صورت دسته گلي زيبا درست شده باشند، از مناسب ترين هديه ها در دنيي گل ها است. قطعا کساني که هديه ي ينچنين زيبا دريافت مي کنند، فورا زيبيي آن را مي ستيند اما نکته جالب تر ين است که اگر در کنار تحسين رسيدگي مناسب هم به گل ها هديه کنيم تا ماه ها با گل هيشان به زيبيي دعوتمان خواهند کرد. مدت دوام گل ها به چند عامل بستگي دارد. يکي نوع ارکيده مثلا ارکيده هي فالائنوپسيس ماه ها گل مي دهند، ديگر ينکه غنچه چقدر سن دارد و نيز نگهداري مناسب از گياه. ارکيده ها هوي خنک را دوست دارند و از تابش مستقيم نور خورشيد آزرده مي شوند. بيد هفته ي يک بار آب بخورند و جمع شدن آب در گلدان بريشان مشکل يجاد مي کند. درست وقتي که گل دهي ارکيده متوقف مي شود، زماني است که شما بر سر دوراهي تصميم گيري يستاده يد و تصميمي که مي گيريد، سرنوشت گياه را مشخص مي کند. يا آنها را در فراموشي رها مي کنيد تا بميرند و در خاک بپوسند و يا با فراهم کردن شريطي بعد از يک دوره استراحت ارکيده را به گل دادن مجدد تشويق مي کنيد. اگر به تصميم دوم رسيده يد که اميدوارم همينطور هم باشد، عواملي که بيد در نظر بگيريد تا گياه دوباره گل هي زيبيش را به ما نشان دهد عبارتند از: آب، نور و دما. آب راحت ترين عاملي است که مي توان کنترل کرد. ارکيده ها به آبي که هفته ي يک بار به آنها مي دهيد و درجه حرارت آن با درجه حرارت هوي اتاق برابر است، قانع اند. آنها در طول دوران رشد هفته ي يک بار به محلول رقيق غذيي به نسبت يک چهارم تا نصف قاشق چيخوري از کودهي مخصوص ارکيده در سه ليتر آب نياز دارند. گل هي ارکيده هوي نمناک را خيلي دوست دارند. بري تامين رطوبت موردنيازشان آنها را در ظرف هيي که با شن و ماسه يا سنگ ريزه پر شده است قرار دهيد تا جلوي هدررفت آب را بگيريد. نيازهي نوري بسته به واريته متفاوت است، البته اکثر ارکيده هيي که در اتاق نگهداري مي شوند تابش مستقيم نور خورشيد را دوست ندارند. آنها را در جيي بگذاريد که فقط روشنيي نور به آنها برسد و همواره به رنگ برگ ها توجه داشته باشيد. راستي مي دانستيد گياهان با برگ هيشان با ما حرف مي زنند گياهان نيازهيشان را به وسيله تغييرات در برگ به ما منتقل مي کنند. اگر برگ ها به زردي بگريد و شما بيش از حد به گياه آب نداده باشيد يعني گياه نور زيادي دريافت مي کند و اگر برگ ها سبز تيره شوند يعني دلشان بري خورشيد و نور آن تنگ شده پس بيد آنها را نزديک پنجره ببريم. نيازهي دميي نيز متفاوت است اما طيف عمومي همان متوسط دمي داخل ساختمان است، با 1 تا 15 درجه تفاوت بين دماي شبانگاهان و سپيده دمان. بدون وجود ين اختلاف دما اکثر ارکيده ها گل نمي دهند. و اما چند گونه ارکيده در زير معرفي مي شوند

تصوير بالا تصويري از بزرگترين گل ارکيده جهان در جاکارتا (اندونزي) است

نوشته شده توسط: فاطمه

نوشته شده توسط: فاطمه

نوشته شده توسط: فاطمه

لاله (نام علمي: Tulipa) نوعي گل است. بر طبق رواياتي اين گل اصالتاً متعلق به ايران و آسياي ميانه بوده است. بيش از صد نوع لاله امروزه در جهان طبقه بندي شده است.

 نام گل

به نظر ميرسد نام گل لاله از کلمه لال يا همان لعل از زبان سانکسريت به معني قرمز گرفته شده باشد. در اين صورت يا نام اين گل منشأ هندي دارد يا کلمه لال در فارسي هم به اين معني به کار ميرفته است. عليرغم اينکه گل لاله به طور طبيعي در دشتها و کوهستانهاي ايران ميرويد ولي مردم با ذکر گل لاله در واقع گل شقايق در ذهنشان نقش مي‌بندد. حتي گل لال? شعر ترکي "لاله لر" همان شقايق است که در ويدئو کليپ آن آشکار است. نکته جالب در مورد گل شقايق اينکه اين گل در واقع نمونه وحشي و کوچکتر گياه خشخاش است و حتي ميتوان از آن ماده‌اي شبيه به ترياک استخراج کرد.

پرورش گل در هلند اگرچه شهرت زيادى دارد اما سابقه اش به اندازه شهرتش نيست. اهميت، قيمت و وسعت پرورش گل در تاريخ هلند هميشه يکسان نبوده است.

شايد حدود پانصد سال است که لاله در هلند اهميت اقتصادى پيدا کرده است. در دوره اى از قرن هفدهم ميلادى   که به "تولپو ماليا" معروف است (1637-1610) ارزش لاله به اوج خود رسيد و قيمت بناى يک خانه با قيمت لاله هاى باغ آن برابر شد. اما امروز با پرورش و توليد انبوه گل، براى هر هلندى خريد لاله و نرگس براي باغ و باغچه اش  ميسر است.

با اين که امروزه پرورش گل لاله به هلند نسبت داده مى شود اما منابع تاريخى نشان مى دهد که منشأ لاله در هلند نبوده و چند صد سال پيش، اين گل از طريق ترکيه به اين کشور وارد شده است.

بعضى معتقدند که اصل اين گل از لاله هاى صحرائى ست که در دشت هاى ايران، افغانستان و آسياى ميانه مى روئيده و  پادشاهان عثمانى آن را براى تزئين باغ هاى خودشان پسنديده و به ترکيه برده اند.

بعدها اروپائيانى که در ترکيه زندگى مى کرده اند اين گل را ابتدا به وين و سپس به هلند برده اند.

اما منشأ و منزل اصلى لاله هرکجا بوده و اين گل به هر طريقى به هلند مهاجرت کرده باشد امروز دنيا هلند را لاله زار مى داند.

در شهر ليسه، در فاصله ميان آمستردام و لاهه، باغ گلى است به نام کويکنهوف که بهار هرسال صدها هزار نفر از اطراف دنيا براى تماشاى گل هاى آن به هلند سفر مى کنند.

نوشته شده توسط: فاطمه

اگه مي خواهيد در رابطه با نحوه ي پرورش بامبو اطلاعاتي کسب کنيد مي تونيد به آرشيو ها در قسمت گلها و گيا هان خانگي مراجعه کنيد

نوشته شده توسط: فاطمه

نوشته شده توسط: فاطمه